مسند أحمد 18258
أحمد بن حنبل (ö. 241/855-56)
- Eser
- مسند أحمد (Ahmed)
- Müellif
- أحمد بن حنبل (ö. 241/855-56)
- Hadis numarası
- 18258
- Kitâb
- مسند الشاميين رضي الله عنهم
- Bâb
- حديث ذؤيب أبي قبيصة بن ذؤيب رضي الله عنه
- Cilt / sayfa
- 7 / 4063
Sened ve metin
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سِنَانِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ ذُؤَيْبًا أَخْبَرَهُ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ مَعَهُ بِبَدَنَتَيْنِ ، وَأَمَرَهُ «إِنْ عَرَضَ لَهُمَا شَيْءٌ أَوْ عَطِبَتَا أَنْ يَنْحَرَهُمَا، ثُمَّ يَغْمِسَ نِعَالَهُمَا فِي دِمَائِهِمَا، ثُمَّ يَضْرِبَ بِنَعْلِ كُلِّ وَاحِدَةٍ صَفْحَتَهَا، وَيُخَلِّيهَا لِلنَّاسِ، وَلَا يَأْكُلَ مِنْهَا هُوَ وَلَا أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ»
Mîzân'da açHükümler
Sahîh-i Müslim'de rivâyet edilmiştir (Müslim No. 1326).
Bu rivâyet için
- الدارقطني (ö. 385/995-96)يرويه ابن وهب، عَن جَرِيرِ بنِ حازِمٍ، عَن قَتادَة، عَن أَنَسٍ، وهُو وهم. والصَّحِيحُ عَن قَتادَة، عَن سِنانِ بنِ سَلَمَة، عَنِ ابنِ عَباسٍ، أَنَّ ذُؤَيبًا أَبا قَبِيصَة حَدَّثَهُالعلل الواردة في الأحاديث النبوية, c. 12, s. 151
- ابن عبد البر (ö. 463/1070-71)حَدِيثِ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيه، عَنْ نَاجِيَةَ، وَهَذَا عِنْدَنَا أَصَحُّ مِنْالتمهيد لما في الموطأ من المعاني والأسانيد, c. 22, s. 267
Hükümler âlimlerin kendi sözleridir, kitaptaki gibi aktarılır; hiçbiri Mîzân'ın hükmü değildir. Sıra hükmü verenin vefatına göredir, çağdaş müellifler en sondadır. Tür etiketi lafızdan kuralla çıkarılır, yalnız yardımcıdır. Sahîhayn satırı bir hüküm değil, bilgidir.
Bu sayfa, Mîzân'ın hadis külliyatındaki rivâyetin künyesini, metnini ve âlimlerin hükümlerini verir. Tahrîc, sened incelemesi, râvîlerin cerh ve ta‘dîl bilgileri ve şerhler uygulamadadır.